یکشنبه بیست و پنجم شهریور 1386 ساعت 2:29

<-BlogPhotoLink->

نوشته شده توسط مسعود | موضوع: | لینک ثابت |

یکشنبه بیست و پنجم شهریور 1386 ساعت 2:8

نوشته شده توسط مسعود | موضوع: | لینک ثابت |

یکشنبه بیست و پنجم شهریور 1386 ساعت 2:7

زندگی نامه و چنتا شعر خوشگل داریوش

داریوش 15 بهمن 1329 در تهران به دنیا آمد . پدرش ،محمود اقبالی از ملاکان آذربایجان بود . ا. دوران کودکی خود را در شهر میانه زادگاه پدر و مادرش ، میگذراند و اولی نبار صحنه را در 9 سالگی ، در مدرسه شهر آرا ، بمناسبت جشنی تجربه میکند . در دوره دبیرستان (فارابی کرج،رازی سنندج،آزادگان تهران پارس ) در بیشتر مراسم و جشنها حضور میابد .

آشنایی به حسن خیاط باشی موجب میگردد تا او بصورت حرفه ای وارد دنیای موسیقی شود(1349). از آن روز نه تنها میکوشد تا زبان احساسات مردم ایران باشد ، بلکه با توده هموطنانش همواره سرود آفریینش ایرانی آزاد را سر مدهد.

شاعرانی چون احمد شاملو،نادر نادرپور،کارو،فریدون مشیری،سیمین بهبهانی،اردلان سرفراز،شهیار قنبری،تورج نگهبان،زویا زاکاریان و ایرج جنتی عطایی و آهنگسازان بزرگی چون واروژان(فقید)،فرید زلاند،منوچهر چشم آذر،آندرانیک،بابک افشار،محمد اوشال،بابک بیات و دکتر محمد زمانی، یاران راه و هدف او بودند. شعر شاعران کلاسیکی چون حافظ و مولوی نیز در موسیقی داریوش جایگاه و.یژه ای داشتند.

دهه ء 50 تولد ترانه نوین در ایران است و داریوش و همراه تنی چند از یاران هنریش بازداشت و تفتیش میشوند ، و مدتی از خواندن محروم میگردد.

در آغاز انقلاب اسلامی او سرزمینش را به قصد انگلستان ترک میکند ، و به دنبال کشتار و خون ریزی و خفقان حاکم بر سرزمینش ترانه« وطن پرندهء پر در خون » ر ااجرا میکند.

در کارنامه هنری 35 ساله اوبیش از200 ترانه ثبت گردیده است ، این کارنامه ائی است که سبک ،انتخاب و دیدگاه او را به شنونده میشناساند ، وایفای نقش در دو فیلم سینمائی(یاران و فرایاد زیر آب) را در بر دارد ، که آنها را تجربه ای به حساب می آورد .

در این سالهای دور از سرزمینش ،داریوش به اکثر کشورها سفر کرده و در کنار هموطنانش که مثل او جلای وطن کردند حضور یافته و برای آنان برنامه اجرا کرده ، سبک غنی او ، همراه بامقام او بعنوان یک فعال اجتماعی در احتماع بین المللی نیز منعکس گردیده ، از این رو جایزه افتخاری فستیوال ویدیو کلیپ در بحرین به او اهدا شد. او در شب مراسم از صلح و آزادی و امنیت در کشورهای منطقه ، مخصوصا وطنش ، و اینکه آرزو میکنمیم مستبدین و دیکتاتورها از تاریخ پند بگیرند را پیام میدهد.

ازسال2000 داریوش دامنه ء فعالیت های خود را وسیع تر نموده و به حمایت از هموصنان دردمندش که از بیماریه اعتیاد رنج میبرند ، سازمان بهبودی ایرانیان را همراه یاران دیگرش تاسیس کرده تا بصورت رایگان در خدمت همئطنانش باشد . او همواره میکوشد تا با پیام بهبودی و ارئه راههای درمان و مبارزه به هر گونه اعتیاد، فضایی سالم برای هموطنان در آتش نشسته ء سرزمینش بوجود آورد.

با تاسیس بنیاد آینه و عضویت در سازمان عفو بین الملل ، داریوش بعد گسترده تری به فعالیت های اجتماعی خود داده.تلاش و کوشش او در مورد آگاهی و مبارزه با آسیب های اجتماعی که با دامنهء بسیار وسیعی به هویت ،دختران فراری ، پناهندگان و فرزندان و خانوادهء آنها ، و معلولین جنگی که برای حفظ آب و خاکشان ناقص العضو شده اند ، بخشی دیگر از قعالیت های او را تشکیل میدهند.

در سال 2005 سازمان share زحمات و تلاش خستگی ناپذیر او را در زمینه ء آگاهی و یاری رسانی با اهدای لوحهء افتخاری ارج نهاد.

در این آشفته بازار ، او خود را همدرد این هموصنان میداند ، نسلی که نیازمند و تشنهء حمایت های اجتماعی است. جامعه ای که در نهایت افسردگی روحی، هر روز عمیق تر در بیماری مزمن و لا علاج و کشندهء اعتیاد غرق میشوند.داریوش با موسیقی خود که پیام عشق وآزادی را ب همزبانانش و همگامانش میدهد از میان مردم برخواسته ، هموطنانی که با او در طلب آزادی و از عشق مردن و ارزشمند تر از آن ، خاموش نمردن همصدا مشوند. موسیقی او یاد آور این امید و نوید است که با پشتکار و عشق و ایمان به یک هدف والا ،میتوان وطن را دوباره ساخت اگر چه با استخوان خویش..

................................................................................................

......................قرن ما..!....................................

با شـما آیندگــانم ای جهان سازان خشنود

ای برادرهای فـردا قرن ما قرنی چنین بود

قرن زندان،قرن میله قرن اعــدام حقیـــقت

قرن تن دادن به دارو قرن کشتــار شهامت

قرن استعمار خاک و قرن استثمار انــسان

قرن تن دادن خوار و دل بریدن از دیاران

قرن دلالان خـون و قرن هـم خـانه فروشان

قرن ضحاکـان پیرو سلطه ابری خروشان

قرن زندان، قرن میله قرن اعــدام حقیقت

قرت تن دادن به دارو قرن کشتار و شهادت

قرن استبداد و وحشت قرن فقــدان شهامت

...........................در به در شهر غم .................................

خسته او در به در شـــهر غمم شبم از هر چی شبه سیاه تره

زندگی زندونه سرد کینـــه هاست رو دلم زخم هزار تا خنجره

چی میشد اون دستای کوچیک و گرم رو سرم دست نوازش میکشید

بستــر تنهائــــی و سرد مـــن و بوسه ی گرمی به آتش میکشید

چی میشد تو خونه کوچیک من غنچه های گل غم وا نمی شد

چی میشد هیچکسی تنهام نمیذاشت جز خدا هیچکسی تنها نمی شد

................................عاقبت ..........................................

عاقبت ظلم تورو یه روز تلافی میکنم اشکام و پاک میکنم با دل تبــانی میکنم

میاد اون روزی که تو قــهر دلم رو ببینی چشماتو باز بـکنی حقیقت و خوب ببینی

میاد اون روزی که من نامه هاتو پاره کنم میاد اون روزی که من غم دلم و چاره کنم

اگه اون روز برسه منـم بـرات ناز میکنم با غم غـصه دردم تــو رو دم ساز میکنم

اگه دل تاب بیاره منم به اون روز میرسم روی ابــرا میشیـنم به آسمــون ها میرسم

امیدوارم خوشتون اومده باشه لطفا نظر بدهید

نوشته شده توسط مسعود | موضوع: | لینک ثابت |

یکشنبه بیست و پنجم شهریور 1386 ساعت 2:3

داد از این دل:این اهنگ داریوش در چند البوم داریوش قرار دارد که یکی از ان البوما سال ۲۰۰۰ است و بسیار اهنگ زیبایی است ولی این اهنگ در کنسرتا کمتر اجرا شده و این تنها گلایه من است که داریوش باید تمام اهنگاشو در کنسرتای مختلف اجرا کنه چون این اهنگا هم دست کمی از دیگر اهنگا ندارد و بسیار زیبا و هم سطح است.این اهنگ با لهجه محلی خوانده شده و من خیلی سخت کلمات این اهنگو میفهمم و یکی دیگر از کارای داریوشه که به زبان دیگر خوانده شده.

خدایا داد از این دل داد از این دل                                             که یک دمو نگشتم شد از این دل

چو فردا داد خواهان داد خواهم                                               بگویم صد هزارون داد از این دل

چو فردا داد خواهان داد خواهم                                                بگویم صد هزارون داد از این دل

گلایه:این اهنگ بسیار زیبای داریوش طولانیترین اهنگ داریوش است با ۱۵ دقیقه و زیباترین اهنگ قدیمی هم این اهنگ شناخته شده و واقعا انواع سبک در این اهنگ میتوان دید و کار سختی است و داریوش این اهنگو در کنسرتاش زیبا اجذا کرده و میکند.

برای گفتن من شعر هم به گل مانده                                      نمانده عمری صد ها سخن به دل مانده

صدا صدا که مرهم فریاد بود زخم مرا                                      به پیش درد عظیم دلم خجل مانده

از دست عزیزان چه بگویم گله ای نیست                           گر هم گله ای هست دگر حوصله ای نیست

خونه:این اهنگ زیبای داریوش یکی دیگر از اهنگای سیاسی داریوش است و معنی بسیار زیبای دارد و در کنسرت سال ۸۲ که با ابی بود این اهنگو در پشت صحنه ابی بسیار خنده دار و بد خوانده بود و تفاوت توانایی داریوش رو با ابی نشان داده بود و حتی خود ابی خندش گرفت.

حالا من موندم این ویرونه ها                                                پر خشمو کینه ی دیونه ها

من زخمی من خسته منه پاک                                             مینویسم اخرین حرفو رو خاک

کی میاد دست توی دستم بذاره                                           تا بسازیم خونمونو دوباره

کوچه بن بست:این اهنگ بازم یکی دیگر از اهنگای سیاسی داریوش است که بخاطر تک تک این اهنگا مسیبت کشید.و این اهنگ معنی عظیم و زیبایی داره که یک سوی این اهنگا معنی اهنهاست و سوی دیگر زیبایی اهنگ و صدای داریوش است.داریوش این اهنگو در کنسرتا معمولا به صورت متصل خوانده و اهنگ بسیار زیباییست.

میون این همه کوچه که به هم پیوسته                                کوچه قدیمی ما کوچه ی بن بسته

دیواره کا گلی یه باغ خشک که پر از شعرای یادگاریه              مونده بین ما اون رود بزرگ که همیشه مثل بودن جاریه

صدار رود بزرگ همیشه تو گوش ماست                               اون صدا لالایه خواب خوب بچه هاست

رهگذر عمر:این اهنگ داریوش رو من بارها در رادیو به زبان دیگران شنیدم و یک اهنگی که معنیشو همه قبول دارن و داستان زندگی رو داریوش گفته که همه میمیرن و ... .به نظر من داریوش با کلفترین صدای خودش این اهنگو در این البوم اجرا کرد.و این اهنگ در البوم نفرین نامه هم هست.

رهگذر عمر سیری در دیاری روشن تاریک                             رهگذر عمر راهی بر فضایی دور یا نزدیک

کس نمیداند کدامین روز میاید                                            کس نمیداند کدامین روز میمیرد

چیستین افسانه هستی خدایا چیست                               از چراغ اگاهی از این قصه ما را نیست

سال ۲۰۰۰:این اهنگ بسیار بسیار بسیار زیبای داریوش در سال ۵۷ یعنی ۲۸ سال پیش اجرا شده و چند ماهی قبل از انقلاب بود که واقعا معنی این اهنگو که داریوش برای سال ۲۰۰۰ خوانده بود الان میشه دید اما خود داریوش در کنسرت دبی ۸۵ گفت سال ۲۰۰۰ هم رسید ولی هیچی نشد ولی ما گفته های داریوشو که ۲۸ سال پیش گفته بود الان میتوانیم در این اهنگ ببینیم و هر بیت این اهنگ یک واقعیته که کمتر کسی همچین اهنگه زیبایی و پر معنی خوانده.

سال سقوط سال فرار سال گریزو انتظار                            فصل شگفتن فلز سال سیاه ۲۰۰۰

سال سقوط عاطفه تا بینهایت زیر صفر                          نهایت معراج ذهن اندیشه تفسیر صفر 

تو ذهن ماشینهای سرد معنای عشقو احتیاج                  روی نوار حافظه یعنی یک درد بی علاج   

سال به بن بست رسیدن حنجه به دیوار کشیدن             از معنویت گم شدن تنو غریزه بخشیدن

قبیله یعنی یک نفر همخونی معنی نداره                       همبستگی خوابیه که تعبیر فردا نداره

شهر غم:این اهنگ بسیار زیبا از داریوش و ستار است که خیلی ها عقیده های مختلف دارند و باید به انها احترام گذاشت اما خود من چند سال پیش در یک مجله بسیار قدیمی دیده بودم که داریوش گفته بود این اهنگو او اجرا کرده بعدش با ستار اجرا کرده ولی هر دوی انها زیبا اجرا کردند ولی به نظر من اگه داریوش این اهنگ تکی اجرا میکرد خیلی بهتر بود زیرا معنی اهنگ به زندگی داریوش خیلی بیشتر میخوره تا به زندگی ستار و اگه علت خواند این اهنگو از ستار بپرسیم نمیدونم چه جوابی خواهد داد ولی اگه به سام و متن این اهنگ دقت کنیم که نوعی غم و غصه است و در صدای داریوش همچین مشخصاتی((غم و غصه...)) به خوبی یافت میشه به نظر من داریوش بهتر خونده ((با معذرت از طرفداران ستار)).این نظر منه و من منتظر نظرات شما هستم.

خسته و در به دره شهر غمم                                       شبم از هر چه شبه سیاهتره

زندگیم زندونه سرد کینه هاست                                   رو دلم زخم هزارتا خنجره

چی میشد اون دستای کوچیکو گرم                              رو سرم دست نوازش میکشید

سقوط:این اهنگ فوق العاده زیبای داریوش در البوم پرنده مهاجر هم نیز قرار داره و اهنگی دیونه کنندست و به راحتی نمیشه گوش داد بسیار لذت بخشه این اهنگ.و داریوش این اهنگو در کنسرتاش به صورت متصل خوانده.

وقتی که گل در نمیاد سواره این ور نمیاد                     کوهو بیابون چی چیه وقتی که بارون نمیاد

ابر زمستون نمیاد این همه ناودون چی چیه؟               حالا تو دست بیصدا دشنه ما شعرو غزل

قصه مرگ عاطفه هوای خوب بقل بقل                        انگار با هم غریبه ایم خوبی ما دشمنیه

تنگ غروب:این اهنگ داریوش سبک غمگین نیست و داریوش این اهنگو با شخصه دیگری خوانده که من نمیشناسم و میون این همه اهنگ غمگین این البوم این اهنگ کمی شادتره و تنوعی در این البوم است و اهنگ بسیار زیباییست.

تنگ غروبه خورشید اسیره                                     میترسم امشب خوابم نگیره(۲)

سیاهیه شب چشماتو وا کرد                                 ستاره ی من تو رو صدا کرد

باز مثل هر شب از دیده پنهون                                یک مرد عاشق با چشم گریون

وطن:این اهنگو داریوش ۱ سال بعد از انقلاب خوند و برای وطنش که در رسوایی بود خواند و بسیار زیبا است و داریوش همیشه این اهنگو در کنسرتاش میخونه و از این اهنگ یاد میکنه و خود داریوش این اهنگو بسیار دوست داره.

وطن پرنده پر در خون                                            وطن شکفته گل در خون

وطن فلاته شهیدان شب                                       وطن پا تا به سر خون

وطن ترانه ی زندانی                                             وطن قصیده ویرانی ستاره ها یک دنیا به ظلمت

 

قربون داریوش که براش جون میدم متظر نظرات شما هستم.

نوشته شده توسط مسعود | موضوع: | لینک ثابت |

یکشنبه بیست و پنجم شهریور 1386 ساعت 1:37

بیوگرافی، دیسکوگرافی و شرح حال هنرمند - داریوش

داريوش در ۱۵ بهمن سال ۱۳۲۹ خورشيدی درتهران بدنيا آمد، او سالهای اوليه عمر خود را در ميانه، کرج و کردستان سپری کرد.

استعداد خدادادی او در ۹ سالگی و در زمانی که برای اولين بار برروی صحنه سن مدرسه قرار گرفت آشکار شد و در ۲۰ سالگی توسط حسن خياط باشی از تلويزيون ايران به مردم معرفی شد و با ترانه افسانه و جاويد"بمن نگو دوست دارم" در قلب مردم جای گرفت.

داريوش هرگز با عقايد تحميلی به اجتماع خود سازگار نبود، ترانه های او حاصل اشعار و موسيقی انسانهايی وارسته چون شاملو، نادرپور، جنتی عطايی، قنبری و بيات است.
اين موضوع سبب گشت تا ترانه های او در رابطه با عشق، صلح، آزادی و عدالت سروده شوند.

پس از انقلاب ديگر عرصه ای برای داريوش و هنرش نبود ازاينرو وی از سرزمين مادری خود کوچ کرد.

کارهای او شامل بيش از ۲۰۰ ترانه در ۲۵ آلبوم است.

داريوش کنسرتهای بيشماری را در تالارهای بزرگ جهان چون notably Wembley (لندن)،Carnegie Hall (نيويورک)، Kennedy Center (واشنگتن دی سی )، Koncertos (استکهلم )، Greek Theater )لس انجلس) و Universal Amphitheater (لس آنجلس) به اجراء درآورده است.

داريوش در هنر عکاسی نيز صاحب سبک است، همچنين در دو فيلم سينمايی "ياران" و "فرياد زيرآب" نيز ايفای نقش نموده.
او در فستيوال موسيقی، فيلم و رسانه های تصويری که چندی پيش در بحرين برگذار شد بعنوان نماينده سبک معاصر و منحصر بفرد موسيقی ايران اين سبک را به جهان معرفی کرد و برنده بالاترين نشان صلح گشت.

 

نوشته شده توسط مسعود | موضوع: | لینک ثابت |

یکشنبه بیست و پنجم شهریور 1386 ساعت 1:34

نوشته شده توسط مسعود | موضوع: | لینک ثابت |

یکشنبه بیست و پنجم شهریور 1386 ساعت 1:31

این عکس نگاه کن حالشو ببر

فقط نظر یادت نره

نوشته شده توسط مسعود | موضوع: | لینک ثابت |

یکشنبه بیست و پنجم شهریور 1386 ساعت 1:29

نوشته شده توسط مسعود | موضوع: | لینک ثابت |